لاجوردی آسمان

 به تکرار روزمرگی از سر عادت  از دور  تو را میبینم

پیراهن لاجوردی به تن داری

شبیه دریا نیستی ...، شبیه باران هم نیستی 

وقتی در باران ایستاده ای چهره ای تار از تو نمایان است

وقتی که نزدیک میشوی  پیراهت بوی دریا میدهد

و من انگار که ابری از باران در چشمهایم باریده باشد 

فقط پیراهنت را میبینم... بدون صورتت ، بدون دستهایت 

باد می وزد هر چه به اندازه خودش یاری اش کند را میبرد

و تو ذره ذره نور میشوی در لاجوردی آسمان 

 gmuy_145.jpg

نویسنده : سیده پریسا میرنظامی

سایت جدیدم http://parimesl.ir/ را خواستید بخوانید 

 

/ 1 نظر / 47 بازدید